1. Nauka
    2. /
  2. Kursy
    3. /
  3. Ilościowe zarządzanie ryzykiem w R
Connected

ćwiczenie

Symulacja historyczna strat dla portfela opcji

Załóżmy, że inwestor ulokował jednostkę majątku w pojedynczej europejskiej opcji kupna na indeks S&P 500. Funkcja lossop() oblicza stratę lub zysk inwestora w jednodniowym horyzoncie czasowym, wynikające ze zmian logarytmicznej ceny akcji lub logarytmicznej zmienności. Podobnie jak wcześniej, funkcja ta została napisana specjalnie dla konkretnego portfela z tego ćwiczenia:

lossop(xseries, S, sigma)

Pierwszy argument zawiera logarytmiczne stopy zwrotu odpowiadające czynnikom ryzyka ceny akcji i zmienności – podane jako szereg lub w postaci c(stock_risk, volatility_risk). Parametr S to bieżąca cena akcji, a sigma to bieżąca zmienność.

Zmiany stopy procentowej w danym horyzoncie czasowym zostaną pominięte jako mniej istotne.

W tym ćwiczeniu utworzysz historycznie symulowane straty dla portfela opcji i zbadasz ich właściwości, zanim w następnym ćwiczeniu wyznaczysz VaR i ES. Stopa procentowa, cena wykonania i czas do wygaśnięcia zostały ustawione odpowiednio jako r = 0.01, K = 100 i T = 1. Obiekt returns jest już dostępny w twoim środowisku.

Instrukcje

100 XP
  • Użyj lossop(), aby obliczyć stratę wynikającą z logarytmicznej stopy zwrotu wynoszącej -0,1 dla obu czynników ryzyka, zakładając, że bieżąca cena akcji wynosi 80, a zmienność 0,2.
  • Użyj lossop(), aby obliczyć stratę wynikającą z logarytmicznej stopy zwrotu wynoszącej -0,1 dla akcji i 0,1 dla zmienności, zakładając, że bieżąca cena akcji wynosi 100, a zmienność 0,2.
  • Utwórz obiekt hslosses, stosując lossop() do returns przy założeniu S = 100 i sigma = 0.2, a następnie wykreśl hslosses.
  • Sporządź wykres kwantyl-kwantyl (Q-Q) dla hslosses w odniesieniu do rozkładu normalnego.
  • Wykreśl próbkową funkcję autokorelacji (ACF) dla hslosses oraz dla odpowiadających jej wartości bezwzględnych.