Zacznij terazZacznij za darmo

Czy głębokość dzioba jest w ogóle dziedziczna u G. scandens?

Odziedziczalność głębokości dzioba u G. scandens wydaje się niska. Możliwe, że zaobserwowana odziedziczalność to wynik przypadku i głębokość dzioba w rzeczywistości nie jest cechą dziedziczną u tego gatunku. W tym ćwiczeniu sprawdzisz tę hipotezę, przeprowadzając parami test permutacyjny.

To ćwiczenie jest częścią kursu

Myślenie statystyczne w Pythonie (część 2)

Zobacz kurs

Instrukcje do ćwiczenia

  • Zainicjalizuj tablicę replik odziedziczalności. Wykonamy 10 000 par replik permutacyjnych.
  • Napisz pętlę for, która wygeneruje repliki.
    • Przepermutuj tablicę bd_parent_scandens za pomocą np.random.permutation().
    • Oblicz odziedziczalność między przepermutowaną tablicą a tablicą bd_offspring_scandens, używając funkcji heritability() napisanej w poprzednim ćwiczeniu. Zapisz wynik w tablicy replik.
  • Oblicz wartość p jako liczbę replik większych od zaobserwowanej wartości heritability_scandens wyznaczonej w poprzednim ćwiczeniu.

Interaktywne ćwiczenie praktyczne

Spróbuj tego ćwiczenia, uzupełniając ten przykładowy kod.

# Initialize array of replicates: perm_replicates
perm_replicates = ____

# Draw replicates
for i in range(10000):
    # Permute parent beak depths
    bd_parent_permuted = ____
    perm_replicates[i] = ____


# Compute p-value: p
p = np.sum(____ >= ____) / len(____)

# Print the p-value
print('p-val =', p)
Edytuj i uruchom kod