Oblicz wskaźnik zatrzymania

Znaczna część wartości firmy często kryje się w wartości rezydualnej. Na wartość rezydualną wpływa z kolei założona stopa wzrostu w nieskończoności (PGR). Dlatego PGR powinna być weryfikowana pod kątem ekonomicznej realności. Można to robić za pomocą reguł przybliżonych – na przykład: PGR nie może być wyższa niż prognozowana długoterminowa stopa wzrostu całej gospodarki. Wynika to z faktu, że PGR wyższa od tempa wzrostu gospodarczego w nieskończoność oznaczałaby, że firma z czasem stanie się całą gospodarką – co nie jest rozsądnym założeniem.

Alternatywnie można stosować testy spójności. Chodzi przede wszystkim o to, by przyjęta PGR była zgodna z prognozowaną stopą reinwestycji i stopą zwrotu z kapitału własnego w okresie terminalnym. PGR powinna być trwała w bardzo długim horyzoncie – można ją postrzegać jako tempo wzrostu możliwe do utrzymania w oparciu o normalną działalność operacyjną firmy, bez konieczności pozyskiwania zewnętrznego finansowania. Oznacza to, że wzrost jest funkcją tego, jaka część zysku firmy zostaje reinwestowana oraz jakiego zwrotu oczekuje się z tych nowych inwestycji.

Pierwszy składnik tego obliczenia to wskaźnik zatrzymania, czyli stosunek kwoty reinwestycji do dochodu po opodatkowaniu. W pamięci przechowywane są obiekty after_tax_income, depn_amort, incr_wc oraz capex dla prognoz na lata 2017–2021. Na potrzeby tej analizy przyjmij, że wskaźnik zatrzymania obliczasz na podstawie projekcji z ostatniego roku (tzn. użyj piątego elementu wektora).