Test hipotezy: czy to może być dziełem przypadku?
Analiza EDA i regresja liniowa dają dość jednoznaczne wyniki. Aby jednak dopełnić analizę efektu zygzaka, przetestujesz hipotezę, że przydział torów nie ma żadnego związku ze średnią ułamkową różnicą między torami parzystymi a nieparzystymi – za pomocą testu permutacyjnego. Jako statystykę testową wykorzystasz współczynnik korelacji Pearsona, który możesz obliczyć przy użyciu dcst.pearson_r(). Zmienne lanes i f_13 są już dostępne w przestrzeni nazw.
To ćwiczenie jest częścią kursu
Studia przypadków w myśleniu statystycznym
Instrukcje do ćwiczenia
- Oblicz zaobserwowany współczynnik korelacji Pearsona i zapisz go jako
rho. - Zainicjalizuj tablicę do przechowywania 10 000 replik permutacyjnych
rho, używającnp.empty(). Nadaj tablicy nazwęperm_reps_rho. - Napisz pętlę
for, aby wygenerować repliki permutacyjne.- Przetasuj tablicę
lanesprzy użyciunp.random.permutation(). - Oblicz współczynnik korelacji Pearsona między przetasowaną tablicą
lanesaf_13. Wynik zapisz wperm_reps_rho.
- Przetasuj tablicę
- Oblicz i wyświetl wartość p. Za wartości „co najmniej tak samo ekstremalne" przyjmij te, dla których współczynnik korelacji Pearsona jest większy lub równy zaobserwowanemu.
Interaktywne ćwiczenie praktyczne
Spróbuj tego ćwiczenia, uzupełniając ten przykładowy kod.
# Compute observed correlation: rho
rho = ____
# Initialize permutation reps: perm_reps_rho
perm_reps_rho = ____
# Make permutation reps
for i in range(10000):
# Scramble the lanes array: scrambled_lanes
scrambled_lanes = ____
# Compute the Pearson correlation coefficient
____[i] = ____
# Compute and print p-value
p_val = ____(____ >= ____) / 10000
print('p =', p_val)