Jak widziałeś w filmie, model glmnet dopasowuje wiele modeli jednocześnie – to jedna z największych zalet tego pakietu. Możesz to wykorzystać, podając dużą liczbę wartości lambda, które kontrolują poziom regularyzacji w modelu. Funkcja train() jest na tyle inteligentna, że dopasowuje tylko jeden model na wartość alpha, przekazując wszystkie wartości lambda jednocześnie.

Moja ulubiona siatka strojenia dla modeli glmnet wygląda tak:

expand.grid(
  alpha = 0:1,
  lambda = seq(0.0001, 1, length = 100)
)

Ta siatka przeszukuje dużą liczbę wartości lambda (100, żeby być precyzyjnym) – od bardzo małych do bardzo dużych. (Możesz zwiększyć maksymalną wartość lambda do 10, ale w tym ćwiczeniu 1 to dobra górna granica.)

Jeśli chcesz przetestować mniej modeli, użyj krótszej sekwencji lambda. Na przykład lambda = seq(0.0001, 1, length = 10) dopasuje 10 modeli na każdą wartość alpha.

Dzięki tej siatce tuneGrid sprawdzisz też dwie formy modeli z regularyzacją: regresję grzbietową i regresję lasso. alpha = 0 oznacza czystą regresję grzbietową, a alpha = 1 – czystą regresję lasso. Możesz również dopasować mieszankę obu modeli (czyli elastic net), używając wartości alpha między 0 a 1. Na przykład alpha = 0.05 to 95% regresji grzbietowej i 5% regresji lasso.

W tym zadaniu skupisz się wyłącznie na dwóch skrajnościach – czystej regresji grzbietowej i czystej regresji lasso – aby zilustrować różnice między nimi.

Po co niestandardowa siatka dostrajania?

Uczenie maszynowe z caret w R

Interaktywne ćwiczenie praktyczne