Mapy ciepła

Ponieważ mapy ciepła kodują informacje za pomocą koloru na ciągłej skali, ich dekodowanie jest trudne – omawialiśmy to w pierwszym kursie. Mapy ciepła sprawdzają się najlepiej, gdy masz niewielką liczbę komórek i/lub wyraźny wzorzec, który ułatwia odczytanie danych.

Aby je utworzyć, przypisz dwie zmienne kategoryczne do estetyk x i y, a zmienną ciągłą do fill. Warstwa geom_tile() dodaje odpowiednie komórki.

Odtworzymy mapę ciepła pokazaną w filmie, korzystając z wbudowanego zbioru danych barley. Zbiór barley pochodzi z pakietu lattice i jest już wczytany. Użyj funkcji str(), aby zbadać jego strukturę.