Anatomia odwołania do osoby

Diagram pokazuje uniwersalny trzyetapowy schemat każdego odwołania do osoby w Power Automate: pole w takiej postaci, w jakiej wyświetla je Power Automate, surowy identyfikator przechowywany pod spodem oraz lookup Office 365 Users, który rozwiązuje go do profilu z prawdziwym adresem e-mail. Dataverse używa GUID-a, kolumna typu Person w SharePoint używa obiektu, Salesforce używa Lookup ID, a zwykła kolumna tekstowa po prostu przechowuje adres. Te same trzy elementy, tylko inne nazwy.

Lista Contracts w Drumlin to prosty przypadek: ResponsiblePartner od razu zawiera adres, więc nie ma niczego do rozwiązywania. Ten wzorzec zaczyna mieć znaczenie dopiero wtedy, gdy źródło przechowuje identyfikator zamiast adresu.

Element po prawej stronie to lookup Office 365 Users. Kiedy flow może go pominąć?