Smutne zakończenie? Polarność chronologiczna
Czasem warto śledzić wydźwięk emocjonalny tekstu w czasie. Na przykład podczas kampanii reklamowej można monitorować nastawienie do marki, by ocenić skuteczność działań. Kilka takich przykładów pojawiło się pod koniec poprzedniego rozdziału.
W tym ćwiczeniu przypomnisz sobie sposób analizowania wydźwięku w czasie na przykładzie powieści Moby Dick. Można się spodziewać, że radosne fragmenty książki zawierają więcej pozytywnych słów, a ciemne momenty i smutne zakończenia – więcej negatywnego języka. Poznasz też kilka trików, które sprawią, że szereg czasowy polarności będzie bardziej czytelny wizualnie.
Przypomnienie kroków:
- Połącz tekst z leksykonem po słowie za pomocą złączenia wewnętrznego.
- Policz sentymenty według wiersza.
- Przekształć dane tak, by każdy sentyment miał własną kolumnę.
- (W zależności od leksykonu) Oblicz polarność jako wynik pozytywny minus wynik negatywny.
- Narysuj szereg czasowy polarności.
To ćwiczenie powinno być znajome – rozszerza zadanie Bing tidy polarity: Call me Ishmael (with ggplot2)!.
To ćwiczenie jest częścią kursu
Analiza sentymentu w R
Interaktywne ćwiczenie praktyczne
Spróbuj tego ćwiczenia, uzupełniając ten przykładowy kod.
moby_polarity <- moby %>%
# Inner join to the lexicon
___(___, by = c("___" = "___")) %>%
# Count by sentiment, index
___(___, ___) %>%
# Pivot sentiments wider
___(names_from = ___, values_from = ___, values_fill = ___) %>%
mutate(
# Add polarity field
___ = ___ - ___,
# Add line number field
___ = ___()
)